من و نسیم عادت داریم وقت بیکاری، مردمی را که به پزشکی قانونی رفت و آمد می کنند تماشا کنیم؛ یعنی بیشتر نسیم عادت دارد. از بس حالات و رفتار مردم را تفسیر می کند، من هم مجبورم در احوال اشان دقت کنم. بررسی چهره مردم برای او جالب است. قیافه های نگرانی که از پله ها بالا می روند و موقع پایین آمدن بدون استثنا یا گریان اند و برسرو روی خود می کوبند و با کمی آسوده تر از قبل اند. اما فقط کمی؛ چرا که نگرانی رفع نشده، بلکه فقط کمی کمتر شده است زیرا حقیقت وحشتناک هنوز میل به اثبات وجود خود ندارد. تنم مورمور می شود، نسیم هم مدام تبلیغ جنایت میکند…