باد دریدایی که در رمان" دیار عشق" می وزد، افقی بی مثال را مژده می دهد و موارد تعلیمی این کتاب به قدری خود جوش است که شورو شعفی غنایی، کل کتاب را در برمی گیرد. البته به دور از تحت فشار قرار دادن یا از بین بردن اصل آن، در حالیکه درست برعکس، از یک رگه ای کاملا متفاوت تغذیه شده و نشات می گیرد. چنانچه نویسنده ملاحت اور کمز، از مهارت استادانه بهره گرفته است و تصاویری بسیار زنده و دقیقا همان تصاویر مدرنیسم و پست مدرنیسم را به قلم آورده است... و دیار عشق، یکی از انواع راه های عبور است. تقریبا تلاقی و گذرگاهی از میان گونه هاست و به عنوان یک رمان علمی ادبی ، و ماجراجویی یک داستان طولانی و همچنین می توان به عنوان یک پیام در ابعادی کاملا متفاوت در یک بیوگرافی به شکل سرگذشت خوانده شود. به عبارتی با داشتن حس و رنگ و نزدیکی به موضوع متن، همچون دارایی ارزشمندی به همراه وزش باد دریدایی دیارعشق آمده است. و از طرفی، رنگ پریدگی و نفس گرفتن در دنیای اسرار انگیز و مرموز شمس که با همه ی جلال و شکوهش همراه با عظمت معنایی مولانا، پیش روی ما ظاهر می شود.و در مفهومی متفاوت، ادراک و مسئولیت بندگی خدا با تجلی حق و حقیقت به خواننده هیجانی باشکوه و مسئولیتی والا می بخشد، یعنی همان عشق الهی را به ارمغان می آورد.