روانشناسان نوجوانی را سنی حساس در ایجاد و گسترش رفتارهای مختل کننده سلامت و پاسخ به نیازهای محیطی می‌دانند. در این دوره، نوجوان به‌واسطه تغییرات سریع فیزیکی، روان‌شناختی، اجتماعی، فرهنگی و شناختی با انبوهی از مشکلات مغایر سلامت همراه است. نوجوان برای این‌که بتواند خود و جایگاه خود را در جامعه و خانواده ثابت کند و برای خود نقش و پایگاهی داشته باشد، ممکن است به رفتارهای مخرب و پرخطر روی بیاورد. آنان این کارها را برای اثبات خود و مرکز توجه قرار گرفتن انجام می‌دهند. رفتارها نامناسب، عوامل تهدیدکننده سلامت و پیامدهای منفی این دوره می‌تواند تهدید جدی را بر سلامت فرد در طول زندگی ایجاد کند (شهرآرای، ۱۳۹۰). البته این دوره و رفتارهای مرتبط با آن با توجه به برخی از عوامل می‌تواند متغیر باشد. برای نمونه رفتارهای هر نوجوانی با توجه به نیم رخ شخصیتی که دارد متغیر است.