دازاین مفهوم مطرح شده ی مارتین هایدگر یکی از معروفترین فیلسوفان قرن بیستم است. او با شیوه‌ای نوین به تأمل دربارهٔ وجود پرداخت و فلسفه او بر دیدگاه‌های بسیاری از فلاسفه بعد از او اثر گذاشت. هایدگر دازاین را به عنوان عنصری محوری برای باقی نظریات هستی شناسانه ی خود ارائه می دهد. بنابراین واضح است که فهم این مفهوم تا چه اندازه از اهمیت برخوردار است و به فهم نظریات این فیلسوف بزرگ کمک می کند. این کتاب به خوانندگان تصویر روشنی از دازاین هایدگر ارائه داده و آن را در بستر تفکرات هایدگر و هوسرل بررسی می کند. دازاین نه تنها مفهوم اساسی پیشرو در میان دیگر مفاهیم اساسی هستی و زمان (یکی از مطرح ترین کتاب های هایدگر) است.، بلکه برای نامیدن خط دیدی که تفکر هستی و زمان در آن به تدریج آشکار می شود و هر مفهوم اساسی دیگر معنا و جایگاه خود را در ساختار مفهومی از آن می گیرد، استفاده می شود. مبحث فصل اول این است که معنای اساسی دازاین هم شامل تحلیل دازاین می شود و هم پرسش اساسی وجود به طور کلی (زمان و هستی). نمایش روشمند دازاین با دیدگاه هرمنوتیکی پدیدارشناسی مرتبط است. بنابراین، فلسفه ی پیشاهرمنوتیکی هوسرل حوزه ی بررسی خود را نه در هستی، بلکه در آگاهی و در موضوع استعلایی می یابد. فصل دوم نشان می دهد که مقایسه ی گرایش پدیدارشناسی هرمنوتیکی بودن در جهان با پدیدارشناسی پیشاهرمنوتیکی جهان حیات چقدر مثمر ثمر است. فصل سوم تا پنجم مقدمه ی مفاهیم اساسی هستی و زمان را گسترش می دهد و در عین حال معماری درونی آن را باز می کند.