تقریبا هر روز در پاییز 1907، راینر ماریا ریلکه برای تماشای نمایشگاه سزان به یک گالری پاریس برمی‌گشت. تقریبا به همان اندازه، نامه‌های غلیظ و شادی‌بخش به همسرش، کلارا وستوف می‌نوشت و ناراحتی‌اش را از نقاشی‌ها و افشاگری‌های متعاقب آن درباره هنر و زندگی ابراز می‌کرد. راینر ماریا ریلکه، معروف به ریلکه، شاعر و نویسنده‌ی بزرگ آلمانی بود که در دوره‌ی اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم فعالیت داشت. او در تاریخ 4 دسامبر 1875 در شهر پراگ، کنونی پایتخت جمهوری چک، به دنیا آمد و در تاریخ 29 دسامبر 1926 در شهر والدشتات، سوئیس، درگذشت. ریلکه با آثار شاعرانه‌اش به عنوان یکی از برجسته‌ترین شاعران زبان آلمان شناخته می‌شود و اثرگذاری قوی بر روی ادبیات جهانی داشته است. او در دوران زندگی‌اش به بررسی مسائل انسانی، احساسات و واقعیت‌های زندگی پرداخت و غالبا از موضوعات متافیزیکی، عشق، انزوا و مرگ استفاده می‌کرد. اشعار او معمولا به صورت عمیق و انتزاعی بوده و با استفاده از زبان غنی و تصویرگری قوی، احساسات و افکار خود را به خواننده‌ها منتقل می‌کند. ریلکه در مورد هنر آگاه بود و حتی تک نگاری هایی منتشر کرده بود، از جمله مطالعه معروف رودن که الهام بخش شعرهای جدید او بود. اما تأثیر سزان بر او را نمی‌توان در یک مقاله سنتی بیان کرد. احساس خویشاوندی ریلکه با سزان جریان پنهانی قدرتمند و پیش‌بینی‌آمیز را در این نامه‌ها فراهم می‌کند -- بخش‌هایی از آنها به‌لفظ در رمان بزرگ مدرنیستی ریلکه، دفترهای یادداشت‌های مالت لوریدس بریج ظاهر می‌شوند. نامه‌ها: درباره سزان مجموعه‌ای از پاسخ‌های خصوصی معنادار به یک هنر کاملا جدید است.