روی کار آمدن صفویان پس از یک دوره تهاجم و عادت و استقرار اقوام مهاجم خارجی در کشور رونقی دوباره به ایران بخشید. از جمله نخستین و مهم ترین اقدامات ایشان، که مهم ترین شاخصه حکومتشان نیز گردید، رسمی کردن مذهب تشیع بود. از آن جا که پیش از به قدرت رسیدن صفویان مذهب رایج و رسمی کشور مذهب تسنن بود، به فقه و اصول و کلام شیعه پرداخته شده بود. به این ترتیب بود که صفویان پس از استقرار، خود را نیازمند تامین فلسفه، کلام و فقهی مستحکم دیدند تا مذهب جدید را پشتیبانی کرده و وجهه ای قابل قبول به آن ببخشند. برای رسیدن به این مقصود شاهان صفوی، به ویژه شاه اسماعیل اول (موسس سلسله)، متوجه علمای شیعه مناطق دیگر، به ویژه جبل عامل لبنان، شدند.