ن سه ساله ام، درون این سن می نویسم، حروف الفبا را برمی دارم و کلبه یا برج یا قصری درست می کنم، اگر این کلبه دیگر مناسب حال من نباشد، یکی دیگر می سازم یا پابرهنه به راهرو می روم و در خانه ای که مرکب آن را از هر چیز خالی کرده، یکه و تنها در سه سالگی آواز سر می دهم، هرگز از تنهایی تنها نمی شوم. همین جا توقف می کنم، روی این تصویر راهرو.