آن روزها که تب تشکیل جامعه ای جهانی برای اتحاد بیشتر کشورهای مختلف، بالا گرفته بود، ایران بعنوان یک وزنه سیاسی بین المللی مطرح بود. نهمین روز از دی ماه سرد سال ۱۳۰۰ بود که وکلای مردم در مجلس شورای ملی، دست های خود را به نشانه موافقت با عضویت ایران در جامعه ملل، بالا بردند. با تشکیل جامعه ملل رسما از دولت ایران دعوت شد در جلسات مجمع شرکت کند. به همین منظور علیقلی‌خان نبیل‌الدوله کاردار ایران در واشنگتن به عنوان نماینده ایران در دو اجلاس اول جامعه ملل شرکت نمود. در آن زمان ایران به عنوان نخستین و تنها کشور مسلمان در جامعه ملل حضور داشت و در نهایت توانست به عنوان عضو اصلی جامعه ملل پذیرفته شود. هیات نمایندگی ایران، متشکل از امیر ذکاءالدوله غفاری، حبیب‌الله شهاب، دکتر جلیل خان و به ریاست میرزا رضاخان ارفع‌الدوله در نخستین اجلاس مجمع جامعه ملل در سال ۱۹۲۰ میلادی شرکت کردند.
