آلبر کامو در رمان اول خود به نام "مرگ خوش"، به بررسی زندگی فردی به نام پاتریس مرسو می‌پردازد. این کتاب، ابتدایی‌ترین اثر کامو است و به گونه‌ای نمادین و عمیق، تصویری از زندگی و احساسات انسان به خصوص در مواجهه با مواقع حساس و تصمیم‌های گاهاً دشوار را ارائه می‌دهد. در "مرگ خوش"، پاتریس مرسو، شخصیت اصلی، به دلیل انجام یک قتل، به محکومیت محکوم می‌شود. او به تبعید می‌روید و در این سفر تحولی عمیق در خودش را تجربه می‌کند. این سفر نه تنها جسمی است که از جای خود جدا شده، بلکه یک سفر روحی و ذهنی نیز است که پاتریس را با خود و بازنشستگی از مسائل مهم زندگی مواجه می‌کند. مرگ خوش، به عنوان نخستین اثر کامو، به ایجاد پیش‌نمایی از تمام موضوعاتی که بعدها در آثار دیگرش به آنها پرداخته است، می‌پردازد. از جمله مسائلی که در این کتاب مطرح می‌شود، می‌توان به انزوا، معنا و بی‌معنایی زندگی، و مسائل اخلاقی اشاره کرد. "مرگ خوش" به عنوان یک پنجره به دنیای پرسش‌ها و تفکرات فلسفی کامو، الگوی اولیه‌ای برای آثار بزرگترش محسوب می‌شود.