اخلاق نیکوماخوسی ارسطو، بر اساس سخنرانی‌هایی که او در قرن چهارم پیش از میلاد در آتن ایراد کرد، یکی از برجسته‌ترین آثار فلسفه ی اخلاق است که تا کنون نوشته شده است. ارسطو، اگرچه متأثر از آثار افلاطون است، اما با قرار دادن عمل به فضیلت، و نه داشتن آن به عنوان کلید سعادت انسان، به شدت از سلف خود فاصله می گیرد. ارسطو با تبدیل اخلاق از یک علم نظری به یک علم عملی، و با وارد کردن روان‌شناسی به مطالعه رفتار خود، هم حوزه ی فلسفه اخلاق را گسترش داد و هم همزمان آن را برای هر کسی که به دنبال درک ماهیت انسان بود، قابل دسترس‌تر کرد. تئوری «اخلاق فضیلت» که ارسطو مطرح کرد هنوز هم تا به امروز جایگاه اصلی اندیشه اخلاقی است و تأثیر او به شدت در آثار الیزابت آنسکومب، فیلیپا فوت و آلیسدیر مک اینتایر وجود دارد. در این کتاب، از دیدگاه هایی سخن رفته است که ارسطو درباره بهترین زندگی برای انسان ها در اخلاق نیکوماخوسی مطرح می کند. هدف آن است که خواننده با درون مایه ها و ادعاهای اصلی متن آشنا شود. به این منظور، بر استدلالهای اخلاق نیکوماخوسی تمرکز می شود. در چنین کتابی، بررسی عمیق همه مسائل، آن چنان که مورد پسند است، ناممکن خواهد بود. این بدان معناست که اغلب ، برخی موضوعات بسیار کوتاه شرح داده شده است.