( حسین منزوی ) در اول مهر 1325 در زنجان در خانواده‌ای فرهنگی متولد شد. او از سنین جوانی سرودن شعر را آغاز کرد و در سال 1346 به عنوان شاعری مطرح و تاثیر گذار در جامعه مطرح شد و غزل‌های او مورد توجه غزل سرایان قرار گرفت. او در سال 1346 وارد دانشگاه شد و در دانشکده ادبیات تهران ثبت نام کرد. اما دیری نمی گذرد که در می یابد، این رشته نمی تواند انتظارات اش را بر آورده کند و به همین دلیل در سال 1350 درس را نیمه کاره رها می کند. او در همان سال مجموعه شعر ( حنجره زخمی تغزل) را منتشر می کند. این کتاب در بخش شعر جهان‌ جایزه فروغ فرخزاد را که در آن دوران جزء معتبرترین جوایز ادبی ایران به شمار می رفت، را دریافت می کند‌ . پس از انتشار این کتاب، منزوی تصمیم به ادامه تحصیل در رشته علوم اجتماعی می گیرد. اما این این رشته را نیز نیمه کاره رها می کند و در صدا و سیما مشغول به کار می شود و در این دوران برنامه ( یک شعر یک شاعر ) را تهیه وکارگردانی می کند. در همین سال ها وی بسیاری از ترانه ها و تصنیف هایش را می سازد که آن ها نیز مورد توجه قرار می‌گیرد و تعدادی از این ترانه ها توسط خوانندگان مطرح آن روز خوانده می شود. منزوی پس از انقلاب به زنجان محل تولدش‌ باز می گردد و تا پایان عمر در آن جا اقامت می کند. دردوران اقامت اش در زنجان بیکار نمی نشیند و به ساختن ترانه و تصنیف می پردازد. او تا پایان عمر همچنان به کار خود ادامه داد. این شاعر هرگز کار دولتی نداشت و تنها با انتشار شعرهایش گذران عمر کرد و سرانجام پس از این که مدت ها از بیماری قلبی رنج می برد، در 16 اردیبهشت ماه 1383 در کمال ناباوری زندگی را با همه عشقی که به آن داشت وداع گفت و...