«یهود» واژه ای چندبعدی و گاهی مبهم به نظر می رسد؛ از جهتی یکی از مکاتب توحیدی در کنار اسلام و مسیحیت است و از طرفی دیگر، بیان گر یک نژاد یا قومیت است. یهودیت وقتی در کنار مفهومی همچون صهیونیسم قرار می گیرد دارای ابعاد سیاسی، فرهنگی، نظامی و اقتصادی نیز می شود. ازاین رو در کاربرد مفهوم یهود باید به تنوع و پیچیدگی خاستگاه مفهومی آن توجه شود. یکی از مواجهت ها با واژه یهود در قالب واژه یهودستیزی دنبال می شود. البته این مواجهه نه به معنای ستیز با یک دین الهی بلکه ستیز با یک نژاد یا قومیت است که انگیزه ها و عملکرد دنیاطلبانه آن موجب مخالفت سایر ادیان با او شده است. درواقع یک نگرش قومیت و انحصارگرایانه خودبرتربین، یک دین الهی را دست مایه اهداف و انگیزه های توسعه طلبانه خود قرار داده است که سبب مقاومت و مخالفت مردمان سایر ادیان و ملل شده است. البته این گروه با هدایت صهیونیزم جهانی، از این رویداد برای مظلوم نمایی خود حداکثر بهره را برده است و با تعریف جایگاه حق برای خود به عنوان یک دین الهی، منتقدان خود را مخالفان با قوم برگزیده الهی، سامی ستیز و یهودستیز معرفی کرده است.