کتاب حاضر با عنوان "‌‌‌ابن سینا"، "مجموعه مقالات تفسیری و انتقادی" را پیرامون یکی از برجسته‌ترین فیلسوفان اسلامی دربردارد. او یکی از اولین کسانی است که بین فلسفه و دین همبستگی برقرار کرد و مفهوم نوافلاطونی از نشأت را تشریح کرد؛ اما سایر ایده‌های نوافلاطونی مانند وجود پیش از روح را رد کرد و از منطق ارسطویی برای توسعه ‌استدلال‌های خود استفاده کرد. ‌‌‌"ابن سینا" منطق را در خدمت ماورا طبیعه و به عنوان وسیله‌‌ای برای فهم آموزه‌‌ها‌ی دینی اسلامی و حتی تفسیر قرآن به کار گرفت. او منطق را معیاری برای قضاوت مفاهیمی میدانست که ‌از طریق چهار قوه عقل کسب می‌شد و همچنین از منطق برای استنباط و کسب دانش جدید و قضاوت در مورد اعتبار استدلال‌‌ها‌ استفاده می‌کرد. کسب علم برای تربیت و تکمیل عقل برای رسیدن به رستگاری ضروری بود و منطق از دیدگاه "ابن سینا" همچنین وسیله‌‌ای برای انتقال دانش به دیگران بود. از تاثیرات "ابن سینا" در علوم پزشکی همین بس که کتاب قانون او، در قرن دوازدهم به لاتین ترجمه شد و برای چندین قرن کتاب درسی اصلی برای دانشجویان پزشکی در اروپا باقی ماند. در موزه بخارا، بخش‌هایی وجود دارد که بسیاری از نوشته‌‌ها‌ی او، ابزار جراحی مربوط به دوره وی و نقاشی‌‌ها‌ی بیماران تحت درمان را نشان می‌دهد. "ابن سینا" به تأثیر ذهن بر بدن علاقه داشت و مطالب زیادی در زمینه‌ی روانشناسی نوشت که ‌احتمالا بر ابن طفیل و ابن باجه تأثیر گذاشته ‌‌است. در ایران، ‌‌‌"ابن سینا" به عنوانی یک نماد ملی شناخته می‌شود و به عنوان یکی از بزرگترین ایرانیانی است که تا به حال زندگی کرد‌‌ه‌است. امروزه پرتره‌‌ها‌ و مجسمه‌‌ها‌ی زیادی در ایران از وی باقی ماند‌‌ه ‌است و کتاب پیش رو که "مجموعه مقالات تفسیری و انتقادی" پیرامون "ابن سینا" را دربردارد، یادبودی چشمگیر از زندگی و آثار مردی است که به شیخالرئیس شهرت دارد.