دیوان علی بن احمد محتشم کاشانی به تصحیح و مقدمه اکبر بهداروند به چاپ رسیده است. محتشم شاعری بزرگوار و سخن سنجی کامل عیارست در سرودن انواع شعر ماهر، و به ویژه در فن قصیده و غزل و تاریخ یگانه عصر خوده بوده است و این مدعا را قصاید غرّا و قطعات شیوای تمام تاریخ و غزلیات دلنشین تواریخ مختلف او مدلّل میسازد، عصر زندگانی او در بحبوحهی روحانیت و رواج آفرین حدّ تعصبات مذهبی ایران بوده است از این جهت دوازده بند مرثیهی او دیگر آثار گرانبهایش را تحتالشعاع قرار داده و او را صرفآ شاعری مرثیهسرا شناسانده است و به حقیقت باید گفت مقتضیات آن عصر زحمات ادبی یک عمر طولانی او را خنثی کرده است و با کمال شگفتی میبینیم هرجا اسمی از محتشم برده میشود میپرسند مگر محتشم غیر از مرثیه اشعار دیگری نیز داشته است؟! بند آغازین از ترکیب بند ویژه و پرهوادار محتشم: باز این چه شورش است؟ که در خلق عالم است باز این چه نوحه وچه عزا وچه ماتم است؟ باز این چه رستخیز عظیم است؟ کز زمین بی نفخ صور، خاسته تا عرش اعظم است این صبح تیره باز دمید از کجا؟ کزو کار جهان وخلق جهان جمله درهم است