دیپلماسی عمومی آمریکا در ایران در دوره ی پهلوی دوم آن را به قدرت اول در ایران تبدیل کرد به طوری که گویا سبقت را از رقبا ربود. سیاست عدم توسل به زور و رویارویی مستقیم، که در قالب اقدامات و فعالیت های فرهنگی انجام میشد به همراهی های ذهنی و عینی برخی گروه های اجتماعی در ایران با فرهنگ غربی کمک کرد و امکان سلطه‌ی سیاسی مطلق آمریکا بر کشور را فراهم نمود.