جهانی­ شدن از پدیده هایی است که همة مظاهر زندگی بشر و ازجمله شیوة حکمرانی را دگرگون کرده­ است. پرسش مهم در این زمینه آن است که جهانی­ شدن به چه میزان و از رهگذر چه سازوکارهای مشخصی نحوة حکمرانی کشورها، تمهیدات نهادی داخلی و پویش ­های مشارکتی آن­ها را دستخوش تحول کرده است؟ توان حکومت­ ها در پاسخ به محرک­ های جهانی به چه میزان بوده است؟ و کشورها به چه نحو با اقتضائات جهانی­ شدن رویارو شده­ یا کنار آمده ­اند؟ تاکنون بحث ­های مطرح شده در این زمینه محدود به دایرة نظرورزی ­های صرف­ بوده است. یون پی­ یر پژوهش در این حوزه را به نظرورزی محدود نکرده و در دل یک واکاوی فراگیر نظری، با داده­ کاوی­ همه ­جانبه از یافته ­های مطالعه­ ای تجربی به پرسش­ های بالا پاسخ داده است.