کتاب خانه برناردا آلبا، نمایشنامه ای نوشته ی فدریکو گارسیا لورکا است که نخستین بار در سال 1945 انتشار یافت. برناردا آلبا زنی بیوه است که پنج دخترش، اسیر حزن و اندوه بی پایان زندگی او شده اند. هر یک از این دختران تلاش می کنند تا به نوعی آزادی خود را به دست آورند اما عواقب تراژیکی در انتظار آن هاست. این داستان از لورکا، سرکوب ها و محدودیت های زنان در اسپانیای کاتولیک در سال های قبل از جنگ را به تصویر می کشد. این اثر، آخرین و یکی از بهترین نمایشنامه های لورکا است که اندکی قبل از به قتل رسیدن او توسط نیروهای ملی گرا در آغاز جنگ داخلی اسپانیا کامل شد. لورکا از شخصیت های واقعی برای خلق اثرش الهام گرفته و آن را «شرحی حقیقی از زندگی روستایی» توصیف کرده است.