سفرنامه ناصرخسرو ظاهرا اولین کتاب منثور این نویسنده است که در آن، مسافرت هفت‌ساله خود را به ایران و آسیای صغیر و شامات و مصر و عربستان شرح داده است. تاریخ تألیف سفرنامه کاملا مشخص نیست؛ گرچه ظاهرا روزبه‌روز در روزنامه مسافرت خود نوشته است؛ ولی آن را اگر این سفرنامه که در دست است، تلخیص متأخری از اصل سفرنامه مولف نباشد نمی‌توان قبل از سال 455 هـ.ق فرض کرد. نویسنده در این کتاب با مداقه در مندرجات این سفرنامه و محک‌زدن مطالب آن با استفاده از معلومات تاریخی، به آزمایشی در بازنگری این اثر مبادرت کرده است. (برگرفته از متن ناشر)