در تاریخ، نام صابئین به دو دسته اطلاق شده است: یک دسته حرانیان بوده اند که از قرن سوم هجری قمری نام صابئین را بر خود نهاده اند و تا دوران طولانی از این نام بهره می جستند؛ و دسته دیگر کسانی هستند به نام «مندائیان»، و اینان همان صابئین راستین هستند. مندائیان پایه گذار دین خود را حضرت آدم (ع) می دانند و می گویند تعالیم دین مندایی همه برگرفته از رسالت آدم (ع) است. آنها معتقدند که جسم آدم از خاک و گل سرخ و خون آفریده شده است و پس از آن که خلقت جسم کامل گشت، روح وارد بدن آدم شد. یکی از باورهای صابئین واقعی اعتقاد به برخی از رسولان است. مندائیان، چهار نبی را به عنوان پیامبران خویش قبول دارند: حضرت آدم و شیث فرزند او، سام بن نوح و یحیی بن زکریا. هدف از نگارش کتاب حاضر، معرفی این دو گروه است.