اغلب اوقات، تنبیه با انضباط اشتباه می شود زیرا به طور معمول، معلمان و والدین برای برقرار کردن انضباط به آن متوسل می شوند. بنابراین تنبیه از نظر تجربی یعنی حفظ شرایط نظم و ترتیب شرط همیشگی انضباط است. هر چند از نظر واژه ای و مفهومی متمایز از انضباط می باشد. به طور منطقی تنبیه در موارد جدی، حداقل دارای سه شرط ضروری است. اولا مستلزم تحمیل عمدی درد والم و یا نوعی اعمال خشونت است، ثانیا این کار باید به عنوان پیامد نقض قوانین و مقررات بر متخلف تحمیل شود، ثالثا تحمیل درد و الم و یا اعمال خشنونت باید از طرف فرد صاحب اقتدار صورت گیرد.