در رمان "وقتی نیچه گریست"، داستان حول محور سه شخصیت بزرگ، یعنی فردریش نیچه، یوزف برویر، و زیگموند فروید، در دوران پایانی قرن نوزدهم در وین و در موقعیتی میان واقعیت و خیال، عشق و اراده، و تأثیرات روانکاوی شکل می‌گیرد. نیچه، فیلسوف بزرگ اروپا، در تلاش برای ایده‌ای بزرگ به خودکشی می‌پردازد. لو سالومه، زن دست‌نیافتنی از برویر، نیازمند کمک فراوان از جانب اوست تا نیچه را از تصمیم به خودکشی باز دارد. این مردان مشهور و اسرارآمیز به دنبال راه‌حل‌هایی برای مشکلات روانی و جسمی خود هستند و در این راه با وسواس‌ها و ایده‌های خود روبرو می‌شوند. داستان به وسیله دوستی ناگهانی بین این شخصیت‌ها، از جمله پزشک یوزف برویر، پیش می‌رود و تبدیل به حماسه‌ای از دوستی و درمان می‌شود.