بزرگترهایی که با بچه های دبستانی سر و کار دارند، میدانند که بیشتر آنها چقدر زودرنج هستند. وقوع حادثه ی کوچکی خلاف انتظار و خواسته ی کودکان کافیست تا خلقشان را تنگ کند. به نظر می رسد ، تغییرات سبک زندگی و خدمات دهی بیش از حد والدین، مهارت شاد بودن و لذت بردن از موهبتهای قابل دسترس زندگی را در این نسل کاهش داده است.
« شهرام شفیعی » طنز نویس پرسابقه و محبوب بچه ها، در مجموعه ی « آقای خرمالو » به همین نقاط ضعف دست گذاشته و کاری کرده تا اثرش گامهای بلندی از جنبه ی سرگرمی صرف فاصله بگیرد و بتواند مخاطبان را با قابلیت و مهارتی مهم و روزمره آشنا کند: تشخیص جنبه های طنزآمیز اتفاقات، بخصوص وقایعی که در نگاه اول اعصاب خردکن به نظر میرسند. هنری که میتواند کمک بزرگی به بچه ها برساند و تمرینی شود برای شکرگزاری و قانع بودن.
در جلد دوم مجموعه ی کمیک استریپ « آقای خرمالو » ، داستانها بر مدار عادات ناپسند قرار گرفته اند و مخاطب میتواند رگه هایی از واقعیت را در تک تک ماجراها پیدا کند. مثلا درخواست ویزیت و مشاوره ی رایگان از پزشکان در مهمانی ها. نویسنده با زیرکی، زشتی چنین رفتاری را به تصویرکشیده. درست است که نمیتوان به زنجیره ی حوادث نخندید اما، در پایان تلنگر لازم وارد میشود.
