هفت پیکر، چهارمین مثنوی از خمسه نظامی یا کتاب پنج گنج اوست که به نام های «هفت گنبد» و «بهرام نامه» نیز مشهور است و سومین اثری است که از نظامی که فریده گلبو به برگردان آن به نثر همت گماشته است. در منظومه هفت پیکر به جنبه های تاریخی توجه چندانی نشده است، اما این اثر به منزله گنجینه ای از حکمت و اندرز و سخنان نغز و عقاید و آرای علمی و فلسفی شاعر است. نظامی ضمن افسانه سرایی به نکات باریک و دقیقی از علوم روانشناسی و جامعه شناسی اشاره دارد .