بر خلاف آنچه که انتظار می رود کتاب «قرآن و جهان های موازی» هدفی در جهت پیوند علم و دین ندارد و هیچگاه هم نخواهد داشت. شاید هم مخاطب پس از مطالعه کتاب به چنین برداشتی برسد اما خب نگارنده در تالیف کتاب به دنبال چیز دیگری بوده است. کتاب در سادگی هرچه تمام تر به توضیح مفاهیمی چون «سادگی» و «زیبایی» می پردازد و چنان توصیف می کند که این مفاهیم در هر ایده ای نقشی بنیادین ایفا می کند. از این جهت از عناصر یگانه و چندگانه ی یونانی گرفته تا مثل افلاطونی، اعداد فیثاغورث و اتم های دموکریتوس شروع می کند تا بتواند با دو مفهوم «سادگی» و «زیبایی»، جهان را تبیین کند. و در این خلال نیز گاه و بی گاه نشان میدهد که چطور ایده ی جهان های موازی در پشت این دو مفهوم کمین کرده است. نهایتا از میان آن همه افکار و ایده های یونانی، بعد از قرن ها تلاش و کوشش نظریه ی اتمی راه خود را در «شیمی» پیدا می کند؛ به نوعی شیمی دانها نظریه ی اتمی را از دل تاریخ حفاری کردند. سپس این میراث به فیزیکدان ها رسید. به همین منوال کتاب مسیر خود را ادامه میدهد تا به مکانیک کوانتومی برسد. فهرست مطالب: فصل اول: ماده (عدد) و واقعیت های موازی فصل دوم: حرکت و فضاهای موازی فصل سوم: یکپارچگی و آغازهای موازی فصل چهارم: قرآن و جهان های موازی