شهر «داراب» در زمان‌های گذشته «دارابگرد» نامیده می‌شد و از کهن‌ترین شهرهای ایران و جهان محسوب می‌گردد. قدمت این شهر براساس مطالعات باستان‌شناسی به هزاره‌های پنجم و ششم قبل از میلاد مقارن با عصر «سفال نخودی» بازمی‌گردد. تپه‌ها و تل‌های ماقبل تاریخی پیرامون شهر، بیانگر این موضوع می‌باشند. این شهر برمبنای شواهد تاریخی در دوران هخامنشیان به صورت مدور بنا می‌گردد و علت مدور بودن شهر اهمیت حفاظت از آن بوده است. در این کتاب به بررسی جغرافیای تاریخی داراب و قیام «سید یحیی دارابی» و قیام «شیخ زکریا نوایگانی» پرداخته می‌شود.
