یکی از پیچیده ترین و معماگونه ترین پرسش هایی که همواره پژوهشگران حوزه های مختلف از جمله حوزه های امنیتی، جامعه شناختی و روان شناختی و نیز اندیشه ورزان حوزه دین را به خود مشغول ساخته، آن است که براستی چه علل و اسبابی منجر به تشویق توده های اهل سنت و به ویژه جوانان به چنین جنبش هایی می شود که در آغوش گرفتن مرگ، سرنوشت محتوم بسیاری از اعضای آن بوده، هست و خواهد بود. براستی بنیاد و ریشه و به اصطلاح فلاسفه، «علت محدثه» گرایش به این گروه ها و کنشگری و عضویت فعالانه در آنها چیست؟ چه زمینه ها و بسترهایی، گرایش ده ها هزار جوان و نوجوان اهل سنت را به این پارادایم فکری و گروه های منتسب به آن تسهیل کرده است؟ نیز آن چه عوامل و انگیزه هایی ایشان را تشویق و یا حتی وادار به پیوستن به این گروه های و بذل جان و مال خود در راه اهداف آنها می کند؟ کتاب حاضر در پی پاسخ به این سوالات می باشد.