تروریسم نمایشی از ارعاب و تحرکات خشونت آمیز با انگاره های سیاسی است که برای پمپاژ اقدامات ضد صلح و متضاد با امنیت بین الملل، از استراتژی رسانه ای بهره می برد تا نه فقط دولت ها بلکه افکار عمومی را نیز متأثر سازد. آنان از کارکردها و مزایای وسایل ارتباط جمعی آگاه هستند و از آن بهره وری می کنند. حتی در خلأ بین الملل و ر خلاف قوانین ملی کشورها، دست به تأسیس رسانه هم می زنند و تفکرات خود را با تزریق به این ابزار ارتباطی به توده مخاطب می دهند. هر چند هیچ سندی در حقوق بین المل مبنی بر خدمت دهی وسایل ارتباطی به این افراد و گروه ها وجود ندارد اما باور این اسناد به آزادی بی حصر در بیان و نشر اطلاعات رسانه ها، راه گریز را برای رفتار رسانه ای تروریسم باز کرده است. تروریسم پس معضل جدی حقوق بین المللی ارتباطات است که هر فعلش امنیت دهکده جهانی را به هم می ریزد. اینجاست که پدیده تروریسم رسانه ای موضوعیت می یابد تا بلکه از رهگذر آن بتوان کنش های رسانه ای آنان را گوشزد کرد و این مخاطره سیاسی جهانی را در لوای حقوق بین الملل سر و شکلی قاعده مند داد.