قلبم به شدت می‌تپید. این همه حرف تو یک شب! فهمیدن احساسش و حسی که تو خودم زنده شده بود برام عجیب بود. انگار همیشه منتظر بودم یه محبت خالص ببینم تا قلبم به غلیان بیاد و خودش رو بهم نشون بده. نمی‌دونم تحت تاثیر محیط بود، یا به‌خاطر حرف‌های از صمیم قلبش که قلبم به تپش در اومده بود.
ترجیح می‌دادم با کسی باشم که قلبم رو به هیجان می‌اندازه تا با کسی که هیچ حسی رو تو‌وجودم زنده نمی‌کنه. من هیچ‌وقت، حتی بعد از اینکه او از من خواستگاری کرد هم نتونستم نسبت بهش هیچ حسی داشته باشم، اونم هیچ وقت حرفی به من نزده بود که قلبم رو بلرزونه. فقط سر تکون دادن بود و منت گذاشتن که اون هم منو نمی‌خواد و این یه ازدواج…
