چگونه می توان در حوزه هنرهای نمایشی، قرآن کریم را دستمایه خلق اثر قرار داد و از داستان های حکمت آمیز قرآنی بهره برد؟ اصلا آیا موضوعات و داستان های قرآن ظرفیت های نمایشی دارند و می شود از آن ها در تئاتر استفاده کرد؟ چگونه می توان داستانی قرآنی چون حضرت یوسف (ع) را در ساختار درام هضم کرد و جلوه های دراماتیک به آن بخشید؟ این گونه سئوالات، همواره دغدغه ذهنی نویسندگان و هنرمندانی بوده که خواسته اند از قرآن به عنوان گوهر و منبعی پر ارزش در تئاتر استفاده کنند. محمدعلی خبری با نگارش کتاب حکمت، زیبایی، و عناصر نمایشی قصه یوسف (ع) در قرآن کریم، قدمی در این راه برداشته است. خبری در این کتاب، داستان حضرت یوسف را از زاویه نمایشی مورد بررسی قرار داده و سعی کرده که جلوه های دراماتیک این داستان را نمایان کند. در واقع، هدف اصلی نویسنده این بوده که داستان های قرآن مجید و عوامل شکل گیری حکمت هنر اسلامی و چگونگی استفاده از این نگرش به داستان های قرآن را به مخاطبانش بشناساند. نویسنده کتاب با علم بر این که همواره الهام درام نویسان و نمایشنامه نویسان یا از طریق قصه ها و داستان ها و یا از طریق منابع مکتوب و یا غیرمکتوب بوده، خواسته تا راهکاری را برای نویسندگان ارایه دهد تا آنها را با یکی دیگر از جلوه های قرآن کریم که همان قصه گویی است، آشنا کند. بریده‌ای از کتاب حکمت، هنر، زیبایی و عناصر نمایشی قصه یوسف (ع) در قرآن کریماگر قرآن کریم ماخذ و پایه اصلی در رسیدن به ذات ایمان دینی و دریافت گزاره های اساسی آن است در بهره گیری از قرآن کریم چه روش مناسبی می تواند علاوه بر پایههای اصلی و ذات ایمان دینی نگاه هنرمندانه را متوجه لایه لایه های عمیق این متن مقدس و پیام آور نیکبختی برای همه انسانها بنماید؟