این کتاب مشتمل بر مقالاتى درباره شاهنامه فردوسى است.نویسنده کتاب را در 14 بخش زیر تدوین نموده است «بیژن‏ نامه»،«درفش ‏هاى پهلوانان در شاهنامه و مفهوم آنها»، «چند رسم کهن‏ در شاهنامه‏ ى فردوسى»، «نسخه‏ ى بدل و ابیات الحاقى درشاهنامه»، واژه ‏ى دستکش در شعر حافظ و شاهنامه»، «چند نکته‏ ى‏ لغوى از شاهنامه»، «نقدى بر کتاب فرهنگ اساطیرى – حماسى ‏ایران»، «نقدى بر کتاب نخستین انسان و نخستین شهریار»، «نقدکتاب واژه‏ نامه نامک»، «تو را با نبرد دلیران چه کار؟»، «ایران‏ شاهنامه را دریابیم»، «نقدى بر مقاله ‏ى معرفى قطعات الحاقى‏ شاهنامه»، «روش نوینى در نقد!»، «روش تازه‏ یى در دفاع وتحریف». از آنجا که ایرج واقعى قبل از نشر کتابش بدرود حیات گفته‏ است در باب خصایص او و معرفى چندین اثر وى در مقدمه‏ اى باعنوان «همراه با ایرج وامقى به اوج قله‏ هاى عشق و آگاهى از تاریخ وفرهنگ ایران زمین» به شخصیت این نویسنده ایرانى پرداخته شده ‏است. این کتاب توسط پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامى تدوین وبا جلد شمیز منتشر شده است. بریده‌ای از کتاب بیژن نامهمنظومه‌ای حماسی دربارهٔ بیژن فرزند گیو و نوه دختری رستم است. نام سرایندهٔ این اثر به صراحت در بیژن‌نامه نیامده است اما صفا با استناد به آخرین بیت منظومه، آن‌را سرودهٔ خواجه عمیدابوالعلاء عطاء بن یعقوب کاتب، معروف به ناکوک یا عطایی‌رازی، از مشاهیر دورهٔ دوم غزنوی