این کتاب به عنوان جامع ترین دانش نامه در حوزه ی موسیقی لرستان می باشد و برای علاقه مندان به موسیقی می تواند به عنوان منبعی قابل استناد و رجوع، مورد استفاده قرار گیرد. این کتاب مقام ها، ترانه ها، رقص ها و سازهای موسیقی لرستان را مورد مطالعه قرار داده است و به ریشه یابی و تجزیه و تحلیل موسیقی لرستان پرداخته است. امین ماسوری، پژوهشگر و روزنامه‌نگار اهل لرستان در کتاب فرهنگ واژه موسیقی لرستان به سراغ سازشناسی، مقام، رقص و ترانه‌های استان لرستان رفته است و پژوهش‌هایی مفصل در این زمینه انجام داده است. این اثر یکی از کتاب‌های جامع در این حوزه است. بریده‌ای از کتاب فرهنگ واژه موسیقی لرستانبه روشنی از پیشینه موسیقی لرستان شناسنامه و نگاشته‌ای به چشم نمی‌خورد. اما از دفینه‌های پیدا شده و نقوش کنده‌کاری شده بر جدارع درون غارها و تصویرگری روی سفال و... با گذشته‌ای چندهزار ساله نقوشی نمایان است که در آن افرادی را هنگام سماع و رقصیدن و نواختن نشان می‌دهد. شوربختانه نمی‌توان به آن بسنده کرد، چرا که نمی‌تواند یاریگر ما در شناخت کهن موسیقی آن روزگاران قوم ساکن در لرستان باشد، و بر ما آشکار نیست که در چه پرده و مقامی می‌نواخته‌اند؟! روشن نیست چه نوع پایکوبی و چه نوع دست‌افشانی داشته‌اند؟! پس، تنها یاریگر ما در شناخت موسیقی لرستان را باید از درون خود موسیقی آن، چه شفاهی، چه سینه به سینه که از نسلی به نسلی دیگر ماندگار گردیده، جستوجو کرد. *** ای ای ey ey ِ این ترانه معروف در مناطق عشایری نشین به «وی ـ وی» نیز مشهور است. موضوعات شعری، ریتم و ملودی این ترانه با کارکرد آن به قدری همخوانی دارد که هر چه تکرار شود همچنان جذاب و دلپذیر است. »مضمون این ترانه، دلسوختگی عاشق، فراق غم بار و فریاد از هجران معشوق است. َََ تکرار دو واژة «ای ـ ای» یا «وی ـ وی: که بیانگر غم از هجران است به این ترانه هویت یک ترانه هجرانی داده است. این ترانه عاشقانه که از منطقه گرمسیری بخش پاپی لرستان برخاسته، در مناطق دیگر لرستان نیز مقبولیت عام یافته و در مراسم شادی و هنگام کار، همراه با ساز یا بدون ساز به وسیله همگان یعنی مردان و زنان، خوانده می‌شود. ریتم این آهنگ «دو ـ چهارم» می‌باشد و هجاهای اضافه در این ترانه «اری»، «ای ـ ای» یا «وی ـ وی» می‌باشد که نام این ترانه از همین دو هجای آخر گرفته شده.