در نمایش‌نامة حاضر، «آرزو» و «رضا» دانشجوی رشتة فلسفه هستند که پس از آشنایی در دانشگاه، با یکدیگر ازدواج می‌کنند. آرزو همواره از خداوند بچه‌ای سالم می‌خواهد و نذر می‌کند که هرگاه مادر شد، پنج سال متوالی به زیارت امام رضا (ع) برود. اما فرزند آرزو، بعد از تولد بر اثر تب، فلج می‌شود. این در حالی است که رضا که حالا با گروه منافقین همکاری می‌کند، قصد دارد تا در روز عاشورا در حرم امام رضا (ع) بمب‌گذاری کند. رضا در پایان نمایش‌نامه با صحنة شفا یافتن فرزندش مواجه می‌شود، اما در همان لحظه صدای انفجاری از داخل حرم شنیده می‌شود. بریده‌ای از کتاب شمارش معکوسنمی‌دونم چرا هر چی دورتر می‌شیم، صدای واعطشا بیشتر به گوش می‌رسه. چشام به هر سو که می‌رن تَلّی از سیاهی می‌بینن. بوی استیک سوخته‌ای میاد که سفارش باورم بود. با باورم کاری نداشته باشین، منم آدمم، از پدرم فقط اسمی توی سِجلّم دارم و صدای مادر رو دوست دارم کسی برام تعریف کنه. درست حدس زدید، نذر کردم روزی نشه که نذر کنم.
