‌آوازه حکیمی ایرانی که تالیفاتش از قرن چهارم و پنجم هجری تا امروز پیوسته مورد توجه بوده و هنوز هم رنگ کهنگی به خود نگرفته، تا دور ترین مراکز علمی و دانشگاهی جهان هم رسیده است و کتاب «قانون» اش زیربنای اساسی علم پزشکی جدید به شمار می آید. بنابراین نوشتن از زندگی حکیم شیخ الرئیس (ابوعلی سینا)، نوشتن درباره کسی است که نماینده و الگویی تحسین برانگیز از یک دانشمند مسلمان و ایرانی شناخته می شود. «زندانی قلعه هفت حصار»، زندگی این چهره برجسته علمی را به شیوه ای داستانی و با نثری روان و خواندنی روایت می کند؛ به گونه ای که می توان از خلال ماجراهای زندگی او از جمله دیدار با شیخ ابوسعید ابی الخیر، درمان پسر ملک خاتون در ری، ازدواج با یاسمین، کنیز فراری خلیفه بغداد، درمان شمس الدوله و… به وجوه مختلفی از شخصیت این دانشمند بزرگ رسید. فتاحی در این کتاب با وفاداری کامل نسبت به اصول و قواعد قصه گویی به خوبی توانسته وقایع تاریخی را با تخیّل و داستان درآمیزد و درعین بازسازی فضای اجتماعی دوران معاصر ابن سینا از زبانی بهره ببرد که مطالعه آن برای نسل های نوجوان و جوان امروزی دشوار نباشد و بتوانند به سهولت با آن ارتباط برقرار کرده و از این رهگذر با یکی از شاخص ترین مفاخر علمی و فلسفی کشورمان آشنا شوند. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بریده‌ای از کتاب زندانی قلعه هفت حصارکم‌کم زمین شوره‌زار و سفیدرنگ به بیابانی به رنگ گندم و پشم شتر تبدیل شد بوعلی فهمید که از کویر نمک گذشته است؛ اما باز هم نمی‌دانست که آیا راه را درست می‌رود و یا نه؟ چشمانش سرخ شده بود و می‌سوخت لب‌هایش مثل انجیر خشک چروکیده و ترک ترک شده بود مشک آبی که کنار زین اسب آویخته، بود از لبه‌ای او خشکیده‌تر بود. بوعلی به فکر فرورفت به این سال‌ها که بر او گذشته بود؛ به کودکی‌اش که همیشه باعث حسد دیگران می‌شد و به جوانی‌اش که کینه بعضی را برانگیخته بود فکر کرد به آن لحظه‌هایی فکر کرد که همه با انگشت او را نشان می‌دادند و در سرتاسر شهرش همه او را می‌شناختند؛ به این لحظه‌ها که تنها و سرگشته پیش می‌رفت بوعلی در دل: گفت چه دنیای عجیبی آیا خداوند می‌خواهد مرا امتحان کند؟!