سیمین‌دخت بهزادپور پژوهشگر است. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «امروزه مشارکت اجتماعی برای زندگی زنی که استقلال سنتی خود را از دست داده و با زندگی صنعتی پیوند خورده الزام محسوب می‎شود. در زندگی جدید، زن باید بداند تأثیرپذیری و تأثیرگذاری او بیشتر شده و حیات جدیدی یافته است و دیگر فقط در خانواده زندگی نمی‎کند، بلکه راه رشد خود را در اجتماع نیز باید جست‌وجو کند. شیوه جدید زندگی امروزی ظاهراً حق بیشتری برای دخالت او در امور اجتماعی ایجاد کرده و او را در همه تصمیم‎گیری‎های عمومی ذی‌نفع کرده است. او برای اثبات حقی که دارد می‎کوشد در تصمیم‎های سرنوشت‎ساز مشارکت داشته باشد و این‌گونه ذی‌نفعی و هویت خود را اثبات کند و درجاتی از اعتبار، اقتدار، نفوذ و کنترل را در تصمیم‎گیری‎ها بیابد. در گذشته (در شیوه سنتی) حق تصمیم‎گیری فقط بر عهده مدیر خانواده (مرد) بود. اما امروز او می‎تواند خدماتی را خاص خود مطالبه کند؛ حتی ارزش‎هایی را که قبلاً گاه از سوی برنامه‎ها مختص مردان محسوب می‎شد، بطلبد. زن جزء افرادی است که همواره حس تعلق تاریخی به ارزش‎های دینی را در دل داشته است و این همان نکته‎ای است که برخی از برنامه‎ریزان در گذشته آن را درک نکرده بودند! در قدیم زنان جزء نیروهای مخفی قدرت بودند که کسی در پی شناخت آنان نبود و مدیران اجتماعی این نیروهای نهفته را بازشناسی و از آن‌ها استفاده نمی‎کردند! تا آنکه آنان وادار شدند با به‌کارگیری زیبایی، قدرت خود را به صورت آشکار به منصه ظهور رسانند؛ تا شاید با وارد کردن این شوک دیگران حق و قدرت آنان را درک کنند!» بریده‌ای از کتاب زنان و حلقه‌های رهبریدر صورت ظهور زنان در حجاب آگاهانه صورت جدیدی از مدیریت کیفیت به منصه ظهور خواهد رسید که سابقه نداشته است.در این سبک زنان به سبب رشد آگاهی و مسیولیت پذیری در مشارکت کامل وارد می شوند و نظام، با تفویض اختیار امور زنان، آنان را در گروه های فعال به کار خواهد گمارد. دراین قلمرو مشارکت، سطح مشارکت از صورت افقی، یعنی ساده، به تصمیم گیری های، سیاست گذاری ها و اجرا وارد می شوند.در این دوران ظهور حس کرامت و بزرگ منشی زنان آنان را در انگاره های نوینی وارد کرده و به این ترتیب حجاب همچون مهم ترین روش توانمندی سازی زنان قابلیت خود را نشان خواهد داد...