در این داستان زندگی زنی به تصویر کشیده می‌شود که وسایل همسرش «علی» را برای چندمین بار جمع می‌کند و او را به جبهه می‌فرستد. اما این بار دلهره و اضطراب عجیبی در دل او می‌افتد که باعث می‌شود نذرهای مختلفی برای به سلامت رسیدن همسرش به خانه بکند. آن دو صاحب فرزندی به نام «حامد» هستند و در یک خانه با پدر و مادر علی زندگی می‌کنند. بعد از گذشت چند روز، دلهره، زن را به سمت قرارگاه سپاه می‌کشد، بلکه بتواند خبری از همسرش بگیرد. اما به او می‌گویند که عملیات تازه آغاز شده و فعلا هیچ خبری از افراد نداریم. به خانه می‌رود و بعد از ظهر همان روز خبر شهادت علی به او و خانواده‌اش داده می‌شود. بعد از آن ماجراهایی برای او فرزندش رخ می‌دهد که در ادامة داستان بازگو شده است. کتاب حاضر شمارة 10 از مجموعة «آثار نوقلمان ادبی» است. بریده‌ای از کتاب چه کسی باید افتخار کندته دلم خوشحال میشوم که میتوانم حالا با ننه و آقا بزرگ غذا بخورم میگویم ناراحت نباش من غذا زیاد پختهم؛ اونم شامی که آقابزرگ دوست داره بچه را میدهم به ننه و میروم چهار بشقاب مرتب چیده ام توی سینی بر میدارم و می آیم ننه سه بشقاب را از سینی بر می دارد دو تا را میگذارد روی هم و نگاهش را می اندازد توی نگاه من میگوید عباس اومده رفته دست و پاشو بشوره بچه هم پیش ماست