عاشیق، عاشق یا آشیق که به ترکی آذربایجانی: Aşıq، به ترکی استانبولی: Aşık خوانده می‌شود، معمولا به عارف و نغمه‌سرای سیاری اطلاق می‌شود که ساز می‌نوازد و آواز می‌خواند. عموم عاشیق‌ها در بداهه نوازی و بداهه خوانی مهارت دارند و گاه شعر و آهنگ تصنیف‌هایشان را هم خودشان می‌سازند. پیش از اینکه واژه عاشیق به این مفهوم اطلاق شود و جا بیفتد، این صنف را با کلمه ترکی اوزان می‌شناختند. عمار احمدی در کتاب خنیاگران آذربایجان به زندگی و نقش عاشیق‌های آذربایجان در حماسه‌سرایی و حماسه‌نوازی پرداخته است. او به سراغ زندگی عاشیق‌های مهشور اهل آذربایجان رفته است. زندگی آنان را مرور کرده و نمونه‌هایی از منظومه‌های معروف آنان را هم آورده است.