«جنایت های ما در خرمشهر» حاوی اعترافات بسیار مهمی از افسران عراقی است که پس از گذشت سال ها از آزاد سازی خرمشهر بیان شده است. این خاطرات به رشته تحریر درآمد تا اسناد انکارناپذیری علیه رژیم عراق باشد. سلمان صفر درویش، منیر مروان العبیدی، کمال طه العامری، سعد مصاول الکریم، ثامر احمد الفلوجی و فکری حسین، برخی از افسران عراقی بودند که در شرایط بحرانی در خرمشهر حضور داشتند. آنها به نوشتن این حوادث اقدام کرده اند. انفجار ایستگاه فشار قوی برق، قتل عام خانواده مؤمن، سرقت خودروها و تعدی به زنان، برخی از جنایات این افسران در خرمشهر است. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بریده‌ای از کتاب جنایت‌های ما در خرمشهردر همان زمان عدنان خیرالله وزیر دفاع با هواپیما به قرارگاه سپاه سوم آمد. هدف اطلاع از نتایج این جلسه و اعلام نظر درباره آن بود. هنگامی که اسماعیل تایه النعیمی نتایج آن نشست و نظراتی را که در آن طرح شد، برای وزیر دفاع تشریح کرد، عدنان خیرالله گفت: حقیقت این است که رهبری منتظر موافقت یا مخالفت شما با اشغال [خرمشهر] نیست، تصمیم این امر گرفته شده و ما از آن فارغ شده‌ایم و این تصمیم تا چهار روز دیگر به اجرا درخواهد آمد. اما ما نیازمند به بررسی کیفیت و نحوه تصرف این شهر هستیم. یعنی باید بدانیم که محورهای مهم تصرف کدامند. اراضی ایران سست و نرم است، در حالی که ما احتیاج به خودروهای مکانیزه داریم. از شما می‌خواهیم صحنه عملیات و عملیات سوق‌الجیشی و لجستیکی را بررسی کنید و همچنین به این پرسش پاسخ دهید که اهداف سوق‌الجیشی از نظر شما در داخل ایران کدامند و آیا محمره [خرمشهر] برای ارتش ما یک هدف سوق‌الجیشی هست یا نه و ما باید چگونه آن را به تصرف درآوریم؟ من از این جلسه می‌خواهم که فقط به مسائل نظامی بپردازد. اما از نظر سیاسی، برادران ما در وزارت دفاع می‌گویند: عرب‌های خوزستان شاخه‌هایی از حزب بعث را تشکیل داده‌اند و تعدادی از جوانان آن‌ها به عضویت در تشکل‌های این حزب درآمده‌اند. تلگراف‌هایی که از خوزستان به ما می‌رسد از ما می‌خواهند که برای نجات دادن آن‌ها حرکت کنیم. در واقع این‌ها همه شعارهای ملی ما است، ما دوست نداریم هیچ فردی تحت ولایت [امام] خمینی به سر برد. ما در روز روشن سر آن‌ها را از تن جدا خواهیم کرد و شما خودتان با چشمانتان خواهید دید. از دیدگاه ما هیچ فرد ایرانی طرفدار واقعی ما نیست. همه آن‌ها دشمن هستند. آن‌ها می‌خواهند نظام حکومتی ما را سرنگون کنند. برادران! ما دارای ارتش بزرگی هستیم، با زرادخانه‌ای عظیم.