هرچند این کتاب فقط 60 صفحه دارد و می توان گفت کتاب کم حجمی است اما از آنجا که نویسنده اش یکی از افراد ارتش دشمن بوده و فتح خرمشهر را شرح داده است، کتاب مهمی محسوب می شود. خاطرات عبدالعظیم الشکرچی، وقایعی از جنگ در بین سال های 1360 تا 1361 را در بر می گیرد و او با ذکر حوادث و وقایعی از آزادسازی خرمشهر به دست رزمندگان ایرانی و اظهار عجز صدام در این خصوص، به توصیف روحیه نیروهای دو سوی نبردهای اطراف خرمشهر می پردازد. عبدالعظیم الشکرچی در نبردها و عملیات مختلفی شرکت داشته و در این کتاب به عملیاتی اشاره کرده که نسبت به کم و کیف و زوایای مختلف آن وقوف کامل داشته است. در «توفان سرخ» با این سرهنگ عراقی همراه می شویم و او وقایع عملیات رمضان، حمله عراق به ایران و غافلگیری آنها توسط رزمندگان ایرانی و استفاده عراق از سلاح های شیمیایی را بیان می کند. او همچنین از اعزام تیپ تحت فرماندهی اش و رویارویی با عملیات برق آسای ایران هم می گوید. در پایان می رسد به فرار او و پناهنده شدنش در ایران. الشکرچی در «توفان سرخ» فتح خرمشهر را معجزه دانسته و در ادامه پیرامون اعدام تعدادی از فرماندهان و معاونان آنان به خاطر عقب نشینی از خرمشهر، رفتن بین مردم بصره و غارت اموال مردم توسط نظامیان عراقی، مجروحیت و بازجویی خود و انجام عملیات رمضان توسط نیروهای ایرانی به موارد متعددی اشاره می کند.غالب خاطرات این فرمانده عراقی درباره برنامه ریزی و مراحل عملیات های مختلف رمضان و مسلم بن عقیل (ع) است. او در این کتاب، استراتژی موفق و تاکتیک دقیق و برنامه ریزی مرحله به مرحله ایرانی ها را می ستاید و روحیه قوی ایرانی ها در سنگرهای نبرد مایه تعجب او می شود. الشکرچی همچنین از روحیه ضعیف سربازان و فرماندهان عراقی از شکست ها و عقب نشینی های پی در پی سخن گفته است. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بریده‌ای از کتاب توفان سرخیکی از سربازان، پس از اینکه فهمید به سوی منطقه‌ی عملیات حرکت می‌کنیم، شدیداً به گریه افتاد و به من التماس کرد که او را در پشت خط در قسمت عقبه رها کنم. می‌گفت تنها فرزند خانواده است و باید از پدر و مادرش محافظت کند. من متأثر شدم و او را رها کردم؛ اما هنوز چندان فاصله‌ای از هم نگرفته‌ بودیم که ترکشی به او اصابت کرد و جانش را گرفت.