کتاب باران شبانه؛ جلد اول از مجموعه‌ی دوجلدی اشعار زیبا، لطیف و پرمعنی بهمن صالحی است. اشعار کتاب باران شبانه؛ جلد اول در قالب‌های شعر نیمایی، شعر آزاد و غزلواره سروده شده‌اند. در این جلد اشعار نیمایی، آزاد و غزلواره‌ها در بین سال‌های ۱۳۵۷ – ۱۳۴۲ سروده شده به چاپ رسیده است. در ادبیات ایران، شعر همیشه جایگاه ویژه‌ای داشته است. ایران شاعران بزرگی را در خود پرورش داده که اشعار زیبا و جاودانی سروده‌اند. شعرهایی که در تمام دنیا شناخته شده هستند و همه‌ی مردم از خواندنشان لذت می‌برند. اشعاری که دارای مفاهیم عمیقی هستند که هرگز غبار کهنگی روی آن‌ها نمی‌نشیند. شعر با روزگار ما جلو آمد و پیشرفت کرد و از قالب‌های خاص و سنتی هم جدا شد. امروزه شاعرانی داریم که اشعار زیبایی در قالب‌های مختلف از جمله شعر نیمایی می‌سرایند. یکی از این شاعران بهمن صالحی است که نزدیک به شصت‌سال از زندگی‌اش را با شعر گذارنده است. کتاب باران شبانه؛ جلد اول مجموعه‌ای گزینش‌شده از اشعار زیبای بهمن صالحی است. او این اشعار را از مجموعه‌‌های افق سیاه‌تر، باد سرد شمال، کسوف طولانی، بانوی آب و چند دفتر دیگر از جمله دفتر اشعار چاپ نشده‌اش انتخاب کرده است. بریده‌ای از کتاب باران شبانهمیان کوزه‌ای از قلب خویش آوردم و از برای درختان خانه‌های شما صدای جنگلی مرغ دردمندی را که بر بلندترین شاخهی سپیداران همیشه خواب بهاری دوباره می‌بیند زمن قبول کنید زمن قبول کنید ای توانگران سخی سلام بی‌طمع و گرم روستایی را که من به قصد تظلّم ز بی‌عدالهی تیشه‌ها نیامده ام و حرف من دیگر شکایت از غم شلاق‌های خونین نیست من آمدم که بگویم که در کناره‌ی مرداب‌های بی‌مهتاب فقط صدای وزغ‌ها نمیرسد در گوش و ارتفاع تفکر به قدر کلبه‌ی خاموش مرد دهقان نیست.