کتاب حاضر اشعار فصل سوم از دیوان چمن محمدرضا یاسری است که در قالبهای قصیده، غزل، دوبیتی و رباعی سروده شده با مقدمه و تقریظ استاد محمود شاهرخی در 152 صفحه به چاپ رسیده است. محمدرضا یاسری متخلص به چمن از شاعران کلاسیک‌سرا و مرثیه‌سرای خوب ایران است. وی شاعر دلسوخته، بزرگوار، متدین و دارای عقیده‌ای استوار و واجد صفای مردمی است. وی دارای ذوقی سلیم و طبعی زلال و احساس دقیق است، که این سوخته‌دلی را می‌توان در غزلی از وی به آشکار دید: «مه غم از خزان گلشن نه سیر بهار دارم چو مرا گلی نباشد به چمن چه کار دارم چو ؟ خار هجران به دو چشم خون فشانم چه روم به سیر گلها که به دیده خار دارم با نگاه اول به شعرهای زیبای یاسری می‌توان فهمید که وی شعر را از سر تکلف نسروده بلکه آنچه در دلش به وی فرمان داده بر صحیفه دفتر رقم زده است. این زیبایی و روان‌گرایی ادبی را می‌توان در این غزل از وی به خوبی دید: سوختی جانم و در چشم منت جاست هنوز چه کنم با دل شوریده که شیداست هنوز ماه و خورشید در این راه گرآیند و روند چشم مجنون ز پی محمل لیلاست هنوز و … سروده‌های یاسر عاشقانه و صادقانه تحریر یافته است که روش‌روانی و شورانگیزی از امتیازات والای آن است دلم ز دوریت ای گل همیشه غمگین است سیر تو باد سلامت که حال من این است وی با تبعیت و اقتضای پیشینیان و پیروی سبک کهن، شعرهای ماندگار سروده که تعابیر و ترکیبات تازه در آن به فراوانی وجود دارد. این توانایی در ترکیبات تازه و جوهر شعری از وی، شاعری توانا ساخته است. من که گلها نذر گندم کرده‌ام سبزه‌ام را در چمن گم کرده‌ام رباعیات یاسر از تک سروده‌های خاص زبان و ادبیات فارسی است و ایجاز را به خوبی می‌توان در آن مشاهده کرد که توانایی وی را در سرایش شعر نشان می‌دهد. دونان که ز حال اهل دل بی‌خبرند دادند نظر به مال و کوته‌نظرند زنهار کز این هیچ کسان هیچ مخوا هیچت ندهند و آبرویت ببرند زیبایی اشعار وی را می‌توان در سروده‌های مذهبی او دید. ؟؟؟ و سوگ سروده‌های در سوگ آل عبا از بهترینهای شعر مذهبی فارسی است عاشقی آموختن، شیوه چشم علی است در دل دریای اوست، سلسله جنبان عشق یا سوگ سروده وی در سوگ سالار شهیدان امام حسین (ع) که شیوه خاص خود اوست ای که صدباره چو گل در ره جانان تن تست سرخ ؟ پرچم اسلام ز پیراهن توست و … از این دست سروده‌های پرشور و حال در دفتر شعر او فراوانند که صدق، اخلاص، ذوق سلیم و رقت احساس وی را نشان می‌دهدو علاقمندان به غزل و سروده‌های مذهبی را در دفتر وی بسی نعمت است. بریده‌ای از کتاب شعر عترترسید مژده نور اختران بالا را که زهره بوسه زند آستان زهرا/ را مگر تولد نور و طلوع خورشید است؟/ که نور بر سر نور است خاک بطحا را/ ازین چراغ زمین گردد آسمان روشن/ اگر که مشعله مریم برد مسیحا را/ ز خوی و روی محمد ز قامت زهرا/ خدیجه دید مسلم بهشت و طوبا را/ عیان حدیث کسا گفت و آیه تطهیر/که چیست مرتبه در اهل‌بیت زهرا را