مطالعه‌ی زندگی مردان و زنانی که در سال‌های پرالتهاب جنگ هشت‌ساله‌ی ایران و عراق جان خود را قربانی آرمان‌هایشان کردند، بیش از هر چیز یادآور مسئله‌ای است که گاه در اذهان عمومی مغفول می‌ماند: آن‌ها جوانان و سالمندانی بودند مثل ما؛ با مشکلات، ترس‌ها، امیدها، عاشقانه‌ها و آرزوهایی که هریک از ما مشابه آن را در زندگی خود تجربه کرده‌ایم. شهید جلال‌الدین ذوالقدر که بازخوانی بخش‌هایی از زندگی او را در کتاب صوتی ماه و پروین می‌شنویم نیز از این قاعده مستثنی نبود. او نیز همچون بسیاری از ما عشقی بزرگ و ارجمند را در سینه داشت و با این وجود، جانبازانه به میدان نبرد رفت تا جان خود را در راه آرمان والایش فدا کند. روایت این عشق را از زبان همسر شهید در این کتاب صوتی می‌شنوید. شهید جلال‌الدین ذوالقدر در مهرماه سال 1338 در روستایی واقع در توابع شهر تاکستان چشم به جهان گشود. بیست‌وسه سال داشت که ازدواج کرد و زندگی مشترک خود را با خدیجه پرینچی در ابتدای سال‌های جوانی آغاز نمود. حاصل این ازدواج یک دختر بود و دریایی از خاطرات شیرین و گاه غم‌بار که پس از شهادت او به رشته‌ی تحریر درآمدند و بخشی از آن‌ها را در کتاب صوتی ماه و پروین می‌شنوید. تنها یک سال از ازدواج عاشقانه‌ی این شهید گذشته بود که در ام‌الرصاص عراق، بر اثر اصابت گلوله به درجه‌ی شهادت نائل آمد. زینت السادات موسوی و مهناز حیدری مصاحبه با همسر این شهید پاکباز را ترتیب داده‌اند و در نهایت مستندی داستانی و مکتوب از زندگی شهید ذوالقدر در انتشارات سوره‌ی مهر منتشر شد که اکنون در اختیار شما قرار دارد. بریده‌ای از کتاب ماه و پروینعصر هنگام حجت‌الله کوله‌ بارش را برداشت و در میان سلام‌ و ‌صلوات و بوی اسپند و بوسیدن قرآن خداحافظی کرد و رفت. وقتی همسر و مادرش اصرار کردند بیشتر بماند گفت که می‌ خواهد شیرینی بخرد و قدم نورسیده‌ اش را با رزمنده‌ ها جشن بگیرد. همه می‌ دانستند که شیرینی و جشن بهانه است و او دارد خودش را به ادامه‌ عملیات بدر می‌ رساند.