بخش عظیمی از ادبیات، مرهون خلق پیشینیان و تجربه کردن خلاقیت آنان است، تجربه‌ای که افق دید هنرمند را وسعت می‌بخشد و به او کمک می‌کند تا زوایای بکر و حوزه‌های جدیدی را کشف کند. اگرچه ممکن است ادبیات معاصر تفاوت‌های ساختاری فراوانی با گذشته‌ی خود داشته باشد، اما پژوهش‌های ادبی نشان می‌دهد که هنر و به ویژه ادبیات جدا از پیشینه‌ی خود نیست.
