اینک در آستانه ی سی امین سال شکوفایی این انقلاب دوران ساز ایستاده ایم . نهال لرزان آن روز، اکنون درخت تناوری است که شکوه بی مثال خود را نجیبانه به رخ می کشد و مردمان سرزمین های دورونزدیک، مردمان ستم کشیده ، مردمان غارت شده ، مردمان تحقیرشده، با امید و تحسین بسیار به این درخت با شکوه چشم اندوخته اند…