این رمان، درباره یکی از فرماندهان جنگ تحمیلی با نام “یوسف صبوری” است که در یکی ازعملیاتها بر اثر موج‌گرفتگی به کما رفته و پس از 17 سال‌ علائم به هوش آمدن وی نمایان شده است. پزشکان معالج او به دلیل تغییر شرایط جامعه و فاصله گرفتن ازجنگ تحمیلی‌ نگران ایجاد شک روحی در یوسف هستند. در واقع اتفاقات قبل و بعد از جنگ درمقابل چشمان روایت‌کننده می ‌گذرد و این شیوه پلی است میان ادبیات نمایشی و داستانی . این رمان سعی بر آن دارد تا خواننده‌‌ رمان و راوی ناظر را به ‌طور همزمان و در لحظه وقوع اتفاقات با وقایع داستان مواجه کند و در تجربه‌ای مشترک آنها را شریک کند. بریده‌ای از کتاب خواب یوسفصبوری صنوبر باید نام قدیمی کوچه باشد؛ چون کمی بالاتر از تابلوی شهرداری شیراز که نام کوچه را گذاشته است، تکه ای کاشی خشتی فیروزه ای کهنه دیده میشود که با کمی دقت میتوان نوشته کوی صنوبر را با خط نستعلیق سفید روی آن خواند از آن گذشته، به نظر میرسد حالا که چند سالی است تابلوی شهرداری از رنگ ورو افتاده، کسی - شاید یکی از اهالی - با اسپری سیاه رنگ زیر آن نوشته است: کوچۀ صنوبر.