پیوست فرهنگی را در اصل، جزیی از بررسی داده و ستاده‌های فرهنگی تصمیمات مسئولین توسط خود ایشان و در مشورت با کارشناسان مربوطه می‌بینم مسئولین در سال‌های اخیر متوجه اثرگذاری‌های مختلف کارهای خود شده‌اند، مثلا در حوزه عدالت و در پی آن پیوست‌های مختلفی از جمله پیوست عدالت مطرح شده است. اما خطری که ما را تهدید می‌کند، مطرح ساختن «پیوست فرهنگی» در کنار «پیوست اجتماعی» است، و در اثر این آمیختن دو موضوع، مسائل فرهنگی به حاشیه می‌رود و مسائلی اجتماعی مانند ازدواج و خانواده و حاشیه‌نشینی اولویت می‌یابد. در حالیکه اصل پیوست فرهنگی یعنی اتصال تصمیمات مدیریتی به مبانی دینی اسلامی. بریده‌ای از کتاب فرهنگ مظلومباورهای بنیادین و اصلی بیشتر مردم ایران همچنان حاکی از تداوم ایمان به خدا و پذیرش اعتقادات اصولی دین مبین اسلام است و این اعتقادات بنیادین همچنان به نسل‌های بعدی انتقال می‌یابد. ولی مجموعه کارکردهای درونی جامعه و از جمله عملکرد سازمان‌ها و نهادهای مؤثر در تغییرات فرهنگی نتوانسته است ارزش‌های عملی موجود در روابط جامعه را از اعتقادات دینی استخراج و در روابط جامعه جای دهد و لذا بالطبع رفتارهای غیردینی و مخرب بافرهنگ اصیل جامعه ایران روبه‌افزایش است و متأسفانه این موضوع در نسل جوان به‌ویژه اقشار تحصیل‌کرده بیشتر است.