بازی هایی که برگرفته از دل طبیعت، افسانه ها و رسوم کهن مردم بوده و با گذشت زمان سینه به سینه و نسل به نسل نقل شد تا به قرن بیستم رسید. بازی های مدرن نه تنها وسیله ای برای سرگرمی و شادابی مردم نیست بلکه بیشتر به ابزاری تجاری تبدیل شده است که همین نقاط ضعف و ایجاد بحران هویتی و بی ریشگی فرهنگی موجب روی آوردن و نیاز مردمان مناطق مختلف به احیای بازهای بومی و محلی به عنوان ایجاد کننده روح نشاط، شادابی، همکاری و سلامت اخلاقی در جامعه شده است. بریده‌ای از کتاب بازی‌های بومی‌محلی خراسان جنوبیبچه‌ها در يک صف مى‌ايستند و استاد در پشت سر آنها حرکت مى‌کند و سنگ ريزه را به‌ طورى‌که کسى متوجه نشود در دست يکى از بازيکنان مى‌گذارد و مى‌گويد: 'سنگ سنگ چليپا / نه در زمين نه در هوا.' کسى که سنگ ريزه را در دست دارد بايد قبل از اينکه ديگران متوجه شوند و او را بزنند از صف فرار کند و خود را به محلى که قبلاً در خارج از صف تعيين شده برساند. اگر کسى قبل از خارج شدن از صف او را بزند او ديگر نمى‌تواند فرار کند و در صف باقى مى‌ماند. اگر خود را به محل موردنظر برساند آن وقت استاد براى هريک از بازيکنان داخل صف نامى را انتخاب مى‌کند. بعد از بازيکن خارج از صف مى‌خواهد نام بازيکنان را حدس بزند. بازيکن حدس مى‌زند، اگر درست بود از آن کسى که نام آن را درست حدس زده، از فاصلهٔ محلى که ايستاده تا صف کولى مى‌گيرد. اگر موفق نشد دو بار ديگر فرصت حدس زدن دارد اگر در اين دوبار هم نتوانست حدس درستى بزند دوباره به صف برمى‌گردد.