«گادامر (راهنمای فرشتگان)» نوشته ی کریس لاون، درآمدی بر اندیشه و فلسفه ی هانس-گئورگ گادامر، فیلسوف آلمانی قرن بیستم و یکی از چهره های مهم هرمنوتیک فلسفی است. این کتاب نخستین بار در سال ۲۰۰۶ منتشر شد و هدف آن توضیح روشن تر مفاهیمی است که در آثار گادامر، به ویژه کتاب مهم او «حقیقت و روش»، با پیچیدگی های نظری همراه اند. لاون بحث خود را از زندگی و مسیر فکری گادامر آغاز می کند و سپس به مسئله ای اساسی در فلسفه ی او می پردازد: آیا فهم و رسیدن به حقیقت الزاماً به یک روش ثابت و علمی نیاز دارد؟ گادامر در برابر تصور رایجی قرار می گیرد که روش های علوم طبیعی را الگوی همه ی انواع شناخت می داند و نشان می دهد که در حوزه هایی مانند تاریخ، هنر، ادبیات و علوم انسانی، فهم همیشه در بستر تاریخ، زبان و تجربه شکل می گیرد. یکی از محورهای اصلی کتاب، مفهوم هرمنوتیک فلسفی است؛ رویکردی که در آن فهم صرفاً تکنیکی برای تفسیر متون نیست، بلکه بخشی از شیوه ی بودن انسان در جهان محسوب می شود. لاون مفاهیمی مانند «امتزاج افق ها»، آگاهی تاریخی مؤثر، سنت، پیش داوری، اقتدار و منطق پرسش و پاسخ را توضیح می دهد و ارتباط آن ها را با نظریه ی گادامر درباره ی فهم و تفسیر بررسی می کند. کتاب همچنین به دیدگاه گادامر درباره ی زبان و هنر می پردازد و نشان می دهد چرا گفت وگو و تجربه ی اثر هنری در فلسفه ی او جایگاهی مهم دارند. در بخش های پایانی نیز تأثیر گادامر بر دیگر حوزه های فلسفه و واکنش متفکرانی مانند منتقدان هرمنوتیک او بررسی می شود؛ از جمله انتقادهایی که نظریه ی او را به نسبی گرایی نزدیک می دانند. «گادامر» کتابی برای ورود به اندیشه ی یکی از مهم ترین نظریه پردازان هرمنوتیک مدرن است و به جای پرداختن صرف به زندگی نامه، تلاش می کند مفاهیم و استدلال های اصلی فلسفه ی گادامر را برای خواننده ای که با آثار او آشنایی قبلی ندارد، قابل فهم تر کند.