«درماندگی» اثری جامعه شناختی از آلن ارنبرگ، جامعه شناس فرانسوی، است که در آن افسردگی نه فقط به عنوان یک اختلال فردی، بلکه به عنوان پدیده ای مرتبط با تحولات اجتماعی و تغییر تصویر انسان از خودش بررسی می شود. ارنبرگ از این پرسش آغاز می کند که چرا افسردگی در جوامع معاصر به یکی از مسائل مهم روان پزشکی و اجتماعی تبدیل شده است. او برای پاسخ، تاریخ تحول مفهوم افسردگی و تغییرات شیوه ی زندگی و ارزش های اجتماعی را در کنار یکدیگر قرار می دهد. از نظر او، برای فهم جایگاه افسردگی در جامعه ی امروز، باید به تغییری مهم در الگوی فردگرایی توجه کرد: در گذشته، بسیاری از هنجارهای اجتماعی بیشتر بر انضباط، ممنوعیت و احساس گناه تأکید داشتند؛ اما در جامعه ی معاصر، فرد بیش از گذشته با انتظارِ ابتکار، انتخاب، مسئولیت پذیری و توانایی ساختن زندگی خودش روبه رو است. در این چارچوب، افسردگی برای ارنبرگ فقط نشانه ی غم یا ناتوانی فردی نیست؛ بلکه می تواند نشان دهنده ی دشواری انسان در مواجهه با الزام به «خود بودن» و اداره ی مستقل زندگی باشد. احساس خستگی، بی انگیزگی، ناتوانی در تصمیم گیری و دشواری آغاز کردن کارها، در تحلیل او با تصویری از فردی پیوند می خورد که باید دائما توانایی و قابلیت عمل کردن خود را نشان دهد. کتاب با پیوند دادن تاریخ روان پزشکی، جامعه شناسی و تاریخ فردگرایی تلاش می کند، نشان دهد که شیوه ای که یک جامعه درباره ی رنج روانی سخن می گوید، با تصور آن جامعه از انسان، آزادی و مسئولیت فردی ارتباط دارد. «درماندگی» در نهایت پژوهشی درباره ی افسردگی به عنوان نقطه تلاقی فرد، جامعه، مسئولیت، استقلال و رنج روانی است؛ نه کتابی درباره ی درمان بالینی افسردگی یا ارائه ی راهکارهای خودیاری.