«درس گفتارهایی درباره ی فلسفه سیاسی کانت» مجموعه ای از درس گفتارهای هانا آرنت درباره ی اندیشه ی سیاسی ایمانوئل کانت است. آرنت این درس گفتارها را در سال ۱۹۷۰ ارائه کرده بود و نخستین انتشار کتاب در سال ۱۹۸۲ صورت گرفت. نقطه ی تمرکز اصلی آرنت در این اثر، «نقد قوه ی حکم» کانت است؛ اثری که در نگاه نخست بیشتر به زیبایی شناسی و داوری درباره ی هنر مربوط می شود. آرنت اما در مفاهیمی مانند داوری، حس مشترک و توانایی دیدن امور از منظر دیگران، امکان هایی برای فهم سیاست و زندگی مشترک انسان ها پیدا می کند. او تلاش می کند نشان دهد چگونه مفهومی که کانت درباره ی داوری زیبایی شناختی مطرح کرده، می تواند برای اندیشیدن درباره ی قضاوت سیاسی نیز اهمیت داشته باشد. یکی از مفاهیم مهم در این بحث، توانایی گسترش یافته ی اندیشیدن است؛ یعنی فرد هنگام داوری فقط به دیدگاه شخصی خود محدود نماند و بتواند دیدگاه های دیگران را نیز در نظر بگیرد. از این منظر، داوری امری صرفا خصوصی نیست و با وجود انسان های دیگر و جهانی مشترک میان آن ها ارتباط پیدا می کند. این کتاب همچنین به موضوعاتی مانند آزادی، کرامت انسانی، تاریخ، پیشرفت، رابطه ی امر کلی و امر جزئی، عقل، تخیل و قوه ی حکم می پردازد. آرنت در تفسیر خود از کانت، بیش از آنکه به دنبال بازسازی یک نظام سیاسی کامل باشد، بر این مسئله تمرکز می کند که انسان ها چگونه در جهانی مشترک می اندیشند، قضاوت می کنند و درباره ی امور عمومی به داوری می رسند. «درس گفتارهایی درباره ی فلسفه ی سیاسی کانت» از آثار مهم برای شناخت پیوند میان اندیشه ی کانت و نظریه ی داوری آرنت است و درعین حال سرنخ هایی از مسیری ارائه می دهد که آرنت قصد داشت در بخش ناتمام «داوری» از پروژه ی حیات ذهن دنبال کند.