چاقو در آب را، هنوز هم بسیاری از منتقدان، بهترین فیلم رومن پولانسکی ــ فیلمساز ناآرام لهستانی ــ می‌دانند؛ کسی که چندان هم لهستانی باقی نماند و زندگی پرحادثه‌اش نیز به اندازه‌ی آثارش بحث و جنجال برانگیخت. این نخستین فیلم پولانسکی، کم‌تر نشانه‌ای از شاخص‌های اساسی سینمای اروپای شرقی در آغاز دهه‌ی ۱۹۶۰ دارد و بیش‌تر یادآور فیلم‌های مدرن و روان‌کاوانه‌ی غرب اروپا است. چاقو در آب به بحران روابط انسانی، به‌خصوص زوج‌ها، می‌پردازد اما همچون آنتونیونی، فقط طرح پرسش می‌کند تا ذهن‌ها را برآشوبد و به کاوش و تردید در پیرامون وادارد.